96اهميت نداده است؛ حتى شيخ نقدى هم به وفات و دفن ايشان در مدينه اعتراف كرده است. شيخ جعفر النقدى، سخن شعرانى را اينگونه تأويل نموده است:
اما اين قبرهايى كه در مصر است و آن قبرى كه وى (شعرانى) ذكر كرده است، بعيد نيست كه مربوط به بانوان علوى حسينى باشد كه موافق يا مختلف فاطمه بودهاند يا متعلق به مردان علوى و حسينى باشد كه اسمهايشان از ترس دشمنان آل محمد(ص)، در آن دورههاى تاريك كه علويون آواره بوده و به شيعه ستم مىشده است، عوض شده باشد. 1
با اين همه، شعرانى بر اساس روايتى كه مازندرانى از وى نقل مىكند، در نظريه ديگر خود، به وجود قبر بانو زينب(عليها السلام) در دمشق نيز اعتراف مىكند. 2
گفتار دوازدهم: رساله «اخبار الزينبيات» و ارزش علمى آن
با توجه به مطالب پيشين ثابت شد كه نوابغ تاريخ و سيرهنويسان گذشته، هيچگونه قبرى براى زينب كبرى(عليها السلام) در مصر نمىشناسند. همچنين اشتباه كسانى كه اين قول را به ابن عساكر و ابن طولون نسبت دادهاند و نيز ارزش و اعتبار علمى كتابهاى شعرانى آشكار شد. اما يك منبع باقى مىماند كه نياز به دقت بيشترى دارد؛ چرا كه سنگ بناى اين بحث، نزد دانشمندان قديم است و بسيارى از علماى فاضل، به آن استناد كردهاند؛ بهگونهاى كه حتى پژوهشگر بزرگ، علامه سيد عبدالرزاق موسوى مقرم (م 1391 ه.ق) در يك برهه زمانى به آن استناد مىكرده است؛ همچنان كه در حاشيه كتابش «زيد الشهيد»، هنگام سخن گفتن از قبر زينب(عليها السلام) در مصر، اين موضوع را بيان كرده است. 3