72آمبولانس و امكانات امدادى استفاده كرده است.
نمايندگان همه بعثههاى مراجع هم آمده اند. صف كارگزاران اجرايى ديوارى را بين ديوار حياط مسجدالنبى(ص) و زائران ايجاد كرده است. جايگاه برگزارى دعا در حاشيه ديوار بقيع و در عمق جمعيت است. دوربينها علم شدهاند. آرامش ملايمىجمعيت را فرا گرفته است. همه در نوعى سكوت در حال انتظار بهسر مىبرند. كمتر كسى مىداند كه براى برگزارى اين مراسم، بايد چه خون دلى خورد و چقدر امكانات سياسى و ديپلماتيك و مخاطرههاى امنيتى را در شهر مدينه به جان خريد تا اين دعا برگزار شود؛ دعايى كه در ميان مردم ايران با اشتياق فراوانى برگزار مىشود و شركت در آن از آرزوهاى هر مؤمن شيعهاى است. دعاى كميل از زبان حضرت على(ع) گفتوگو و راز و نياز عاشقانه، عارفانه و موحدانه با خداوند، ترسيم لطيفترين دقايق معنوى و رقيقترين رشحههاى عرفانى با بهترين زبان ادبى است. گويى حضرت على(ع) هم اكنون با خداوند گفتوگو مىكند. در واژه، واژه اين دعا، بيان عشق الهى و تضرع به درگاه اوست.
اميرمؤمنان(ع) با لحنهاى گوناگون سخن گفته است؛ ايراد خطبههاى نظامى، خطبههاى سياسى و گاهى لطايف اجتماعى و اندرزهاى اخلاقى گوياى اين توانايى ايشان است. اما هنگامىكه زبان اميرمؤمنان(ع) به دعا و راز و نياز با خداوند گشوده مىشود، گويى زبان بشرى نيست كه سخن مىگويد. گويى در ديگر سخنان و مكتوبات و كلامش، امير كلام، كلام ديگرى دارد و اينجاست كه تفاوت حضرتش با ديگران چون خورشيد فروزان آشكار مىشود.
مقامهاى سياسى يكى پس از ديگرى به جايگاه مىآيند. جايگاه جز محل خواندن دعا چيز ديگرى نيست و تفاوتى با بقيه ندارد. همه افراد، روى زمين سنگفرش مىنشينند. مدتى است كه جايگاه به داخل جمعيت آورده شده است. پيش از اين