163
ديدار از ستاد مكه
ديدار اميرالحاج از ستاد مكه، با ديدار از دفتر امداد و گمشدگان كه به رياست «عبدالعظيم رضانيا» اداره مىشود، در ساعت پنج بعد از ظهر پايان مىيابد. تا آنجا كه من مىشناسم رضانيا فردى شوخ طبع و فعال و خطر پذير است. پيدا كردن رضانيا در ايران به علت مشغله بسيارى كه دارد، بسيار دشوار است. اما اين روزها در مكه، دست يافتنى است؛ چراكه او رييس ستاد امداد و گمشدگان در مكه و مدينه و مشاور رييس سازمان حج است. رضانيا با هيجان و حرارت در مورد كار گروه خود توضيح مىدهد كه: «627 امدادگر و 2500 امداد يار در سطح كاروانها و شهر مكه به امداد حجاج مشغول هستند، محصول فعاليت شبكه گسترده امداد رسانان ستاد اين است كه تا اين ساعت، هيچ فرد گمشدهاى از ايران در شهر مكه وجود ندارد».
گم شدن در مكه، عجيب نيست؛ كم حواسى، بيمارى آلزايمر، جدا شدن از خانواده يا تغيير مكان و زمان، يكرنگى لباسها و تركيب قيافههاى تكرارى و مشابه، در كنار پيرى و كمسو شدن چشمان و دور ماندن از كاروان و گم كردن آدرس، از جمله عوامل گم شدن زائران در مكه است.
رضانيا بهطور رسمى مىگويد: «گم شدن عجيب نيست، اما پيدا نكردن ما بايد عجيب باشد». وقتى حاج آقاى قاضى عسكر داستان «جى. پى. اس» موبايل را پيش مىكشد، رضانيا از هزينه بسيار سنگين و ضرورت نداشتن آن سخن مىگويد. ولى دور نيست زمانى كه (جى. پى. اس) آن قدر عادى و عمومى شود كه قابليت داشتن آن در ايام حج نيز چندان گران نباشد.
رضانيا گوشى بىسيمى كه در دستش دارد را به سمت نمايندة ولىفقيه دراز مىكند و از ايشان مىخواهد كه از همين جا يك پيام «خسته نباشيد» به دوستانش در سطح شهر بدهد. به همين سادگى، بدون دادن حتى يك ليوان آب، از رييس ابلاغ «خسته نباشيد» براى همكاران خود مىگيرد.