158در ادامه «حسين مظفر» مىگويد: «در باب على كه ايستگاه با تركيه و اندونزى مشترك است، به آسانى قابل برنامه ريزى نيست. ولى مىتوانيم از حاجيان تركيه و عراق و اندونزى كمك بگيريم تا همكارى لازم شود. ولى در منطقه منا هم بايد از نيروهاى سعودى كمك بگيريم و آنها بايد همكارى كنند».
در ادامه، بحث از تغيير شيفت و تغيير ظرفيت شد و اينكه موضوع تنظيم سرعت بسيار مهم است كه بتوان بر اساس آن برنامهريزى كرد.
فلاح زاده كه از شكلگيرى صحنههاى ناجور نگران است، مىگويد: «روحانيون كاروانها بايد در مورد هماهنگ كردن زائران و برنامههاى حملونقل همكارى كنند» و به آنها توجه داد كه در مورد مشكلات مسكن و حمل و نقل، با زائران گفتوگو داشته باشند.
بحثهاى گوناگونى در زمينه حملونقل مطرح شد؛ از جمله: چگونگى كم كردن بار مسافران تا موارد بسيار ديگر كه فقط حكايت از پيچيدگىهاى فراوان اعمال حج و مديريت آن در سرزمين وحى دارد.
در ادامه آيتالله حسينى بوشهرى مىگويد: «من از ساعت 6 وارد شدم. حدود يكساعت در راه بودم و ساعت 7 به هتل رسيدم. از اينرو، بايد تعداد نيروى انسانى لازم را تأمين كرد تا مسائل موجود كم شوند.
آقاى دكتر «حشمتالله قنبرى» مسئول مؤسسه «مشعر»، وجود اختلاف بين مسافران در هنگام سوار شدن را سببساز مىداند. ضمن اينكه، راننده خارجى احساس مسئوليت چندانى ندارد و حضور آقاى ليالى سبب نظم خود به خود شده بود.
حاج آقاى قاضى عسكر با جمع بندى بحث مىگويد: «بايد از بروز مشكلهاى قابل پيشبينى جلوگيرى كرد و برخى از اين مسائل قابل حل هستند؛ چراكه زائران كشورهاى ديگر بايد اتوبوس كشورهاى خود را سوار شوند. ضمن اينكه، مسئله اطلاع رسانى بسيار مهم است و روحانيون هم بدانند با راهنمايى و هماهنگى مىتوانند بخشى