146در پايان سخنرانى، با تذكر مجرى، آقاى اجاقنژاد به زبان فارسى از افغانىهاى مقيم در جلسه تشكر مىكند. «حجت الاسلام سيد موسى حسينى» در شهر «سازبورك» اتريش امام جمعه و جماعت مسجد اهلبيت(عليهم السلام) است. ايشان كه هشت سال در اتريش اقامت دارد، اهل «اقدير» شهرستان «توزبوجان» تركيه است كه به همراه دو برادرش در قم تحصيل كردهاند. ايشان در سخنرانى خود مىگويد: «يك جوان يهودى عاشق پيامبر(ص) شده بود و هر روز سر راه او مىنشست. اما مدتى پيدايش نشد. پيامبر(ص) سراغ او را مىگيرد و به ايشان خبر مىدهند كه بيمار است. پيامبر(ص) بر بالينش مىرود و مىگويد: «جوانى كه به من علاقه داشتى، مىخواهم سعادت آخرت را به تو بدهم». بدين ترتيب، او اسلام را مىپذيرد و مسلمان مىشود و از دنيا مىرود.
پيغمبر(ص) به جوان يهودى كه عاشق او شده بود، چنين هديه ارزشمندى را مىدهد. حال با شما كه يك عمر عاشق او هستيد و از اين راه طولانى آمدهايد، چه خواهد كرد؟ ما را دست خالى از مدينه بيرون نمىفرستد».
به لطافت طبع و برداشت زيبايش آفرين مىگويم و به شدت تحت تأثير نوع نگاه ظريف سيد موسى قرار مىگيرم. پس از پايان جلسه، سيد موسى برايم مىگويد: «اين آقايان از كشورهاى گوناگون در مسجد و مركز ما جمع مىشوند و همه امور اينها با ماست. در مركز ما افغانى، عراقى، ترك و ايرانى هستند و در ايام ثبت نام حج، بدون محدوديت ثبت نام مىكنند».
وقتى از توجه معنوى بالاى اين زائران مىپرسم، مىگويد:
«به دليل دور افتادگى و نبود معنويت براى اينان، زيارت خانه خدا و مدينه بسيار بر انگيزاننده است و جو معنويت اينجا هم بسيار مؤثر است. ضمن اينكه شما ايران و ايرانى را نبينيد كه هميشه دعا و نيايش و روضه در كنار زندگىاش هست. اما اينها دلشان براى معنويت مىتپد. در مسجد ما كه چهارصد كيلومتر اطراف آن مسجد و