80سيره پيامبر اكرم(ص) چنين بود كه زبان خويش را نگه مىداشت و به كار نمىانداخت، مگر در امورى كه به آن حضرت مربوط باشد، يا سودى داشته باشد. وقتى حضرت سخنى مىفرمود، الفت بخش و وحدت آفرين بود، نه عامل تفرقه و موجب بددلى و كدورت افراد نسبت به يكديگر.
على(ع) براى جلوگيرى از اقدامهاى افراطگرانه دوستان و دشمنان خود فرمود:
وَ سَيَهْلِكُ فِيَّ صِنْفَانِ مُحِبٌّ مُفْرِطٌ يَذْهَبُ بِهِ الْحُبُّ إِلَى غَيْرِ الْحَقِّ وَ مُبْغِضٌ مُفْرِطٌ يَذْهَبُ بِهِ الْبُغْضُ إِلَى غَيْرِ الْحَقِّ وَ خَيْرُ النَّاسِ فِيَّ حَالاً النَّمَطُ الْأَوْسَطُ فَالْزَمُوهُ وَ الْزَمُوا السَّوَادَ الْأَعْظَمَ فَإِنَّ يَدَ اللهِ [عَلَى] مَعَ الْجَمَاعَةِ وَ إِيَّاكُمْ وَ الْفُرْقَةَ فَإِنَّ الشَّاذَّ مِنَ النَّاسِ لِلشَّيْطَانِ كَمَا أَنَّ الشَّاذَّ مِنَ الْغَنَمِ لِلذِّئْبِ أَلَا مَنْ دَعَا إِلَى هَذَا الشِّعَارِ فَاقْتُلُوهُ وَ لَوْ كَانَ تَحْتَ عِمَامَتِي هَذِه. 1
دو گروه به زودى درباره من به هلاكت مىافتند: دوست افراطگرايى كه دوستىاش او را به راه ناصحيح بكشاند؛ دشمن افراطگرايى كه كينهاش وى را به راه نادرست بكشاند. بهترين مردمان نزد من افراد (عاقل و) معتدلاند. شما با او، و همراه جمعيتهاى بزرگ باشيد؛ زيرا دست خدا با اجتماع است، و از تفرقه بترسيد؛ زيرا انسان تكرو، نصيب شيطان است، همچنانكه گوسفند تكرو نصيب گرگ است. هشيار باشيد، هر كس مردم را به اين شعار (تفرقه) دعوت كرد، او را بكشيد؛ اگر چه آن كس زير اين عمامه من باشد.