199
فَتَذِلَّ» 1؛ «زبانت را نگهدار تا عزيز و سربلند باشى. عنان خود به دست مردم نده و آنها را بر خود مسلط نكن كه ذليل و خوار مىشوى».
به شيعيان توصيه شده است كه چهره نيكويى از خود نشان دهند و آنگونه كه زيبنده مؤمن و پيرو اهل بيت است، رفتار كنند، آداب حسنه را در معاشرت پيش گيرند، كه اين مسئوليت شيعهبودن است. درباره موضعگيرى عليه مخالفان نيز توصيه شده در گفتار و كردار، مسالمت و مماشات داشته باشند و آنگونه كه مناسب مصالح اسلام و عموم مسلمين است، رفتار كنند.
كسى كه مىخواهد در اين حريم پاك وارد شود، نهتنها از طهارت ظاهرى كه از پاكى درون و صفاى نفس نيز بايد برخوردار باشد. بداند به كدام سرزمين گام مىنهد؛ با چه كسى سخن مىگويد؛ متوجه كوچكى خود و عظمت صاحبخانه باشد؛ سنن و آداب تشرف را بداند؛ ادب حضور را نگهدارد؛ بىمحابا و بىمقدمه وارد نشود؛ بر در خانه توقف كند؛ و با هر زبان كه مىتواند اجازه ورود بخواهد و وقار و سكينه و ادب و تمكين با خود همراه ببرد. با تواضع و تعبد و احترام سخن بگويد و شأن و منزلت ميزبان را، كه خدا و رسول و امامانش هستند، با تمام وجود رعايت كند و از آنچه در شأن اين حريم كبريايى نيست و از موانع و عوامل غفلت است، بپرهيزد. به وسوسههاى شيطانى كه معمولاً در طواف و سعى