150با عنايت به دستورالعملهايى كه ائمه اطهار براى شيعيان بيان كردهاند، بايد شيعيان از مسئوليت خود آگاه باشند و بكوشند صالحترين چهره عملى اسلام را از خود نشان دهند تا زيبنده عنوان مقدس شيعه بوده باشند؛ زيرا شيعه، يعنى پيرو على و فرزندانش(عليهم السلام)، يعنى اطاعت تام از كتاب خدا، سنت نبوى و سيره آن بزرگواران، و اين در واژه شيعه نهفته است و بدون پيروى و اطاعت از رسول خدا(ص) و اوصياى آن حضرت، كسى شايسته نام مبارك «شيعه» نخواهد شد؛ چنانكه امام باقر(ع) به جابر فرمود:
يَا جَابِرُ أَ يَكْتَفِي مَنِ انْتَحَلَ التَّشَيُّعَ أَنْ يَقُولَ بِحُبِّنَا أَهْلَ الْبَيْتِ فَوَ الله مَا شِيعَتُنَا إِلَّا مَنِ اتَّقَى الله وَأَطَاعَه... . 1
اى جابر، آيا اين كافى است كه كسى فقط با اظهار محبت و دوستى ما، دعوى تشيّع داشته باشد؟ به خدا قسم شيعه ما نيست، مگر كسى كه تقواى الهى و اطاعت او را پيشه كند.
آن گاه حضرت به بيان صفات شيعه پرداختند كه ازآنميان مىتوان به موارد زير اشاره كرد: تواضع، خشوع، بسيار ياد خدا كردن، اقامه نماز، نيكى به پدر و مادر، تفقد از همسايگان و نيازمندان، قرض دادن، نوازش يتيمان، راستگويى، تلاوت قرآن و نگهدارى زبان مگر به خير و نيكويى.