139
يَحِقُّ عَلَى الْمُسْلِمِينَ الِاجْتِهَادُ فِي التَّوَاصُلِ وَالتَّعَاوُنُ عَلَى التَّعَاطُفِ وَالْمُوَاسَاةُ لِأَهْلِ الْحَاجَةِ وَتَعَاطُفُ بَعْضِهِمْ عَلَى بَعْضٍ حَتَّى تَكُونُوا كَمَا أَمَرَكُمُ اللهُ عَزَّ وَجَلَ رُحَماءَ بَيْنَكُمْ مُتَرَاحِمِينَ مُغْتَمِّينَ لِمَا غَابَ عَنْكُمْ مِنْ أَمْرِهِمْ عَلَى مَا مَضَى عَلَيْهِ مَعْشَرُ الْأَنْصَارِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ الله(ص). 1
لازم است مسلمانان در ارتباطات اجتماعى و كمك مهربانانه و مساعدت به نيازمندان و ابراز محبت به يكديگر بكوشند، تا شما آنگونه باشيد كه خداوند فرمود: «رُحَماءُ بَيْنَهُمْ» به همديگر محبت و ترحم كنيد و غمگين باشيد درباره امورى كه از دسترس شما خارج است. چنانكه جمع ياران پيامبر(ص) در زمان آن حضرت چنين بودند.
از تدابير حكيمانه شرع مقدس براى نهادينهكردن انديشه اجتماعى حضور مردم در مسجد براى اقامه نمازهاى روزانه (و نماز جمعه) است. به همسايگانِ مسجد تأكيد شده كه انجامشدن نماز كامل، فقط در مسجد ميسر است. 2 در سيره نبى اكرم(ص) و حضرت على(ع) آمده كه آنها براى اجتماع مسلمانان چنان اهميت قائل بودند كه برخى اوقات، هركس از حضور در مسجد و اجتماعات مسلمين كوتاهى مىورزيد، با رفتار تند و قاطع با آنان مقابله مىكردند. نقل است زمانى به على(ع) خبر رسيد گروهى از مردم، (همسايگان مسجد) در نماز جماعت مسجد حاضر نمىشوند! امام على(ع) طى