127بودى كه خود را از خطيئات و گناهان، شست‌وشو مى‌دهى؟» گفت: «نه».

فرمود: «بنابراين، نه در ميقات فرود آمده‌اى و نه از لباس دوخته، مجرد گشته‌اى و نه غسلى كرده‌اى».

در دستور جامعى كه حضرت امام صادق(ع) در باب حج فرمود نيز چنين آمده است:

ثُمَّ اغْتَسِلْ بِماءِ التَّوبَةِ الْخالِصَةِ مِن الذُّنوبِ وَالْبَسْ كِسْوَةَ الصِّدقِ وَالصَّفا وَالخُضوعِ وَالخُشوعِ وَاحْرِمْ مِنْ كُلِّ شَيءٍ يَمنَعُكَ عَنْ ذِكرِ اللهِ وَيَحْجُبُكَ عَنْ طاعَتِه. ¹

سپس با آبِ خالصِ توبه، گناهانت را بشوى و خلعت راستى و پاكى و خضوع و خشوع را به دل بپوشان و هرچه تو را از ياد خدا باز مى‌دارد و از اطاعت او محروم مى‌كند، بر خود حرام كن.

سه چيز در احرام واجب است: نيت، تلبيه و پوشيدن دو جامه براى مردان.... ²

احرام، نشانه تسليم و خشوع نزد پروردگار است. مُحرم وقتى لباس كهنه و دوخته يعنى لباس معصيت را از تن بيرون مى‌آورد؛ يعنى اى حاجى سالك! حال كه از سفر دور و دراز به ميقات عاشقان رسيده‌اى، بايد در نهايت اخلاص و كمال انقطاع، لباس دنيوى را از تن خارج كنى و از همه تعلقات ظاهرى و باطنى دور