238
نمونههايى از شواهد تاريخى:
مورخان، از جمله ابن شبه (متوفاى 262ه .ق) از عبدالعزيز كه از قديمىترين مورخ مدينه است، نقل مىكند: «روزى عقيل بن ابىطالب ديد كه ابوسفيان بن حارث در حالى كه به شدت بيمار است در بين قبرها قدم مىزند. انگيزه اين كار را پرسيد ابوسفيان پاسخ داد در پى محل مناسبى هستم تا وصيت كنم بدن مرا در آنجا به خاك سپارند. عقيل او را به داخل خانهاش هدايت كرد و در محوطه آن، محلى را براى ابوسفيان مشخص نمود كه در آنجا قبرى برايش آماده ساختند تا اين كه پس از چند روز ابوسفيان بن حارث از دنيا رفت و در همين قبر دفن گرديد
(فأدخله داره و أمر بقبرٍ فحفر في قاعتها... حتى توفي فدفن فيه.) 1
قبر عقيل در كنار قبر ابوسفيان بن حارث
با توجه به مطالبى كه نقل شد، مىتوان بدون آوردن دليل و شاهد گويا چنين برداشت و استنباط نمود كه به طريق اولى جسد خود عقيل نيز - كه طبق دلايل تاريخى، وفات وى در مدينه به وقوع پيوسته است - همانند اقوام و عشيرهاش و همانند مادرش فاطمه بنت اسد و پسر عمويش ابوسفيان در داخل خانه خودش به خاك سپرده شده است. وجود نصوص تاريخى، اين حدس را تأييد و اين نظريه را تقويت مىنمايد؛ زيرا:
1. سمهودى پس از بيان اين مطلب كه «ابوسفيان در داخل منزل عقيل دفن شده است»، مىگويد: «قلت والظّاهر انه بالمشهد المنسوب اليوم لعقيل» 2؛ ظاهراً وى در همان مدفنى است كه به عقيل منسوب است.
2. ديار بكرى مىگويد: «والمنقول انّ قبر عقيل فى داره» 3؛ «گفته شده كه قبر عقيل در داخل خانه خويش است».
در دو كتاب «معالم المدينة المنورة» 4 و «فصول من تاريخ المدينة» نيز 5 قبر عقيل و ابوسفيان در يك محل و در كنار هم معرفى شده است.