67چهبسا شورش اسماعيلبن يوسف علوى در مكه به سال 251ه .ق، ناامنى حرم و در نتيجه تعطيلى حج در آن سال، اولين گزارش تاريخى در اين راستا باشد. 1
حمله قرامطه به مكه و كشتار مسلمانان به دست ابوطاهر قرمطى در مكه و به يغما بردن حجرالأسود كه بازتاب فراوانى در منابع تاريخى داشته است، 2 از ديگر مصاديق ناامنى حرم و تعطيلى حج در سال 317ه .ق است.
درگيرى ميان اميرالحاج و امير مكه در موسم حج سال 557ه.ق. به گونهاى كه بيشتر حجگزاران نتوانستند وارد مكه شده، حج خود را تمام كنند 3، آشوب و درگيرى در منا ميان مصريان و حجازيان به سال 705ه.ق 4، درگيرى در سال 743ه .ق در عرفه ميان اميرالحاج و اشراف 5 و فتنه و درگيرى به سال 817ه.ق. ميان اميرالحاج مصر و يكى از فرماندهانش در منا 6، از ديگر مصاديق ناامنى حرم و مسجدالحرام و به تبع آن، تعطيلى حج است.
دو- ناامنى حرم و مسجدالحرام بر اثر سوء رفتار با حجاج
مخالفت دولت عثمانى و دانشمندان متعصب سنى با حاجيان ايرانى و دانشوران شيعه مقيم حرمين از دوره صفويه به بعد، به بدرفتارى با ايرانيان شيعه و قتل دانشورانى مانند استرآبادى (945ه .ق)، معصوم بيك صفوى (976ه .ق) و ميرزا زينالعابدين كاشانى (1040ه .ق) منجر شد.
اينگونه رفتارها تداوم يافت تا آنكه در سال 1088ه.ق. به بهانه آنكه شيعيان پرده كعبه را نجس كردهاند، در اين شهر شيعهكشى به راه افتاد و دانشمندى به نام سيد محمد مؤمن