41علامه مجلسى در بحار [الانوار] نقل كرده كه پيغمبر(ص) در حجةالوداع، صد شتر هدى سوق كرده، به مكه آورد؛ چون حضرت امير(ع) از يمن شتر هدى با خود نياورده بود، سى و چهار شتر هدى بهجهت حضرت امير(ع) قرار داد. مجموع صد شتر را پيغمبر[ص] به دست مبارك خود نحر كرد؛ هدى خود و هدى اميرالمؤمنين(ع) را كه امير بر اصحاب فخر نمود كه كيست مثل من و حال آنكه آنقدر نفس من با پيغمبر[ص] اتحاد داشت كه پيغمبر(ص) [13 ر] شترهاى قربانى مرا عوض من به دست مبارك خودش نحر نمود.
و از آن زمان تا كنون معين است كه هر سال موسم حج، چقدر خون در منا ريخته مىشود كه كسى از عهده حساب او بر نمىآيد.
الحاصل، اخبار در احوالات مكه و در فضيلت خانه كعبه و شرافت زمين مكه در كتب علما مبسوط؛ و مكه جايى است كه مكرّر نزول وحى در آنجا شده، جبرئيل(ع) و ملائكه در آنجا آمد و شد نموده و به خدمت رسول اعظم[ص] رسيدهاند. و سابق بر اين، منزل خليل ربّ جليل بوده، با وجودى كه بيتالمقدس، قبله اهل كتاب بوده و حضرت خاتم انبيا[ص] مدتى بدان سمت نماز مىكرد؛ در سنه دو يا سه هجرى در بين صلات عصر، به امر الهى توجه به سمت كعبه آورده؛ و از بناهاى حضرت داوود(ع) و حضرت سليمان(ع) مىباشد، [ولى] به شرافت خانه كعبه و زمين مكه نمىباشد.
در كتب مورخين مسطور است از ارزه الى برزه كه بلاد فلسطين و