79حوزه درسى بود و بسيارى از مشتاقان علوم اسلامى را به سوى خود جذب مى‌كرد. همچنين پناهگاه عوام در امور شرعى و فقهى بود و سرانجام در مكتب‌خانه خويش درگذشت و همان‌جا دفن شد.
سيد ابوالحسن
نسب شريف امامزاده سيد ابوالحسن، با هفت واسطه به امام حسن مجتبى(ع) مى‌رسد كه از قرار ذيل است: سيد ابوالحسن محمد بن احمد بن محمد بن احمد بن ابراهيم طباطبا بن اسماعيل‌الديباج بن ابراهيم‌الغمر بن حسن‌المثنى بن حسن بن على بن ابى‌طالب(عليهم السلام). وى از عالمان محقق و شاعران بزرگ است كه در دوره غيبت صغرا، در اصفهان مى‌زيست. وى كه معروف به «ابن طباطبا» و از نوادگان ابراهيم طباطباست، در سال 258ه .ق در اصفهان متولد شد. مادرش را كنيز، و همسرش ام ابيها را دخترحسين بن قاسم بن اسيد از قبيله بنى‌احجم خزاعى دانسته‌اند.
ابوالحسن تا پايان عمر در همان شهر زيست؛ ازاين‌رو به ابن طباطباى اصفهانى شهرت يافت. تمام توجه ايشان، پرداختن به كارهاى علمى و ادبى به‌خصوص شعر و شاعرى بود. همچنين رفاه و دارايى بسيار داشت. دركتاب‌هاى تاريخى