73

الف) گيلان و مازندران

طبرستان و ديلم (مازندران و گيلان) از جمله مناطقى است كه سادات طباطبايى با لقب «كيا» در اين سرزمين‌ها رحل اقامت افكندند. اينان نقش مذهبى، سياسى و اجتماعى مهمى در اين خِطه ايفا كردند؛ از جمله «خرم كيا» كه مزارش در لاهيجان است. وى در 674ه .ق به قتل رسيد و نامش بر كتيبه‌اى كه سال 1105ه .ق نوشته شده، آمده است. اين دسته از سادات ملقب به «كيا»، غير از سادات حسينى هستند كه به مدت طولانى از 769 تا 1000ه .ق، به بخش عمده‌اى از گيلان و قسمتى از مازندران حكمرانى داشتند. ¹ هنگامى كه حكومت طباطبايى در صعده يمن تشكيل شد، سادات طباطبايى ايران و بقيه سادات، به‌ويژه به لحاظ سياسى و عقيدتى، جانب آنان را گرفتند و حتى از رساندن كمك‌هاى نظامى نيز دريغ نكردند.

در مناطق شمالى ايران، امامزادگانى از سادات طباطبايى مدفون هستند كه برخى از آنها عبارت‌اند از:

امامزاده سيد يحيى

نسب اين امامزاده شريف، چنين است: يحيى بن حسن الاتج بن محمد المرتضى لدين‌الله بن يحيى الهادى بن حسين