106دو بزرگوار در نسب با يكديگر اشتراك دارند. علامه طباطبايى در كتاب خطى «انساب آل عبدالوهاب» درباره مرحوم آيت‌الله ميرزا محمدتقى قاضى نوشته است:
مقام شامخ عملى و علمى و اعتبار دولتى و ملى حضرت ايشان، ماوراى حد و وصف است. در اوايل عمر به عتبات مقدسه انتقال و خدمت استاد كل، آيت‌الله وحيد بهبهانى و مرحوم شيخ محمدمهدى فتونى و آيت‌الله بحرالعلوم، تلمذ داشته و به خط آن مرحوم اجازه‌اى به تاريخ 1173ه .ق گرفته و به‌طورى‌كه معلوم مى‌شود، در منقول و معقول جامع بوده است. در حوالى 1175 قمرى، به شهر تبريز مراجعت فرموده، مصدريت تام و مقبوليت عامى پيدا مى‌كند و از ناحيه كريم‌خان زند منصب قضاوت داشته است. در زمان خودش اسناد شرعيه منحصر بوده به مهر شريف ايشان و مرحوم ميرزا عطاءالله شيخ الاسلام... . معلوم مى‌شود كه وجاهت و مقبوليت و موثوقيت و حسن‌سيرت و سريرت مرحوم قاضى چنان‌كه در اول ترجمه‌شان ذكر يافت، فوق حد وصف بود... وفاتشان مقارن 1220ه .ق اتفاق افتاد.
ازاين‌رو خاندان طباطبايى، همواره اهل علم و حكمت و فقاهت و اخلاق بودند. آيت‌الله سيد حسين طباطبايى، پدر مرحوم قاضى طباطبايى نيز، فقيهى ژرف‌انديش بود. وى در تبريز متولد شد و در قم از محضر بزرگانى چون آيت‌الله