163برخى دشمنان على بن ابىطالب(ع) و لعنكنندههاى او را مانند «حريز بن عثمان» ناصبى را نه تنها تضعيف نكردهاند، بلكه با تعبير «ثقة ثقة ثقه» بسيار ستودهاند. 1 اگر سب و لعن صحابه جايز نبود و موجب خروج از دين مىشد، چرا ناصبىها و دشنامدهندگان على(ع) بدعتگذار معرفى نشدهاند؟ در جايى كه با استناد به فرمايش رسول خدا(ص) لعنكننده را همانند قاتل مؤمن مىشمارند، چرا قاتل على(ع)را با ادعاى اجماع، مجتهد و قاتل عمار را «مجتهد مخطئ» و مأجور مىدانند 2؛ اما براى قاتلان عثمان اجتهادى قايل نيستند و آنان را فساق، محارب، خونريز و ملعون معرفى مىكنند؟! 3
- در بخشهاى صحابه، رجعت و تقيه، مطالب دروغ بسيارى را به شيعه نسبت داده و ابنسبا را نخستين نظريهپرداز رجعت و نخستين طعنكننده صحابه شمرده است. رجعت از عقايد اجماعى و مسلم اماميه است و شواهد قرآنى و مستندات روايى دارد و نيازى به وجود افرادى چون ابنسبا نيست. 4 تقيه نيز از معتقداتى است كه امامان شيعه(عليهم السلام) آن را