107
گفتار دوم: روششناسى كتاب
روش نورولى در تدوين كتاب
نويسنده در صفحههاى 8 و 9 كتاب، روش تحقيق و شيوه كار خود را خلاصه و در هفت بند آورده است كه آنها را بيان مىكنيم:
1. بررسى و نقد راويان و اخباريان شيعى
نورولى، پس از مقدمه و پيشگفتار، ابتدا راوىها و اخبارىهاى شيعه را در دو بخش جداگانه به اختصار معرفى، و به نسب، محل سكونت و وفات آنان اشاره مىكند. پس از آن، آثار تاريخى هريك و اقوال علما و رجاليان درباره تشيع و توثيق آنان را آورده است. سپس برخى رواياتى كه موافق عقايد آنان است بيان، و با استناد به همين روايات، جايگاه افراد را در طبقهبندىاش مشخص مىكند. اگر آنان به غلط به تشيع متهم شدهاند، يا تشيعشان اندك و بدون غلو بوده است، در باب متهمان به تشيع قرار گرفتهاند و اگر از غلات شيعه بودند، در باب مربوط به غلات آورده شدهاند. سپس از برخى مصادر تاريخى كه از نظرش مهم بودهاند يا ترجيح داده است از آنها استفاده كند، رواياتى را به عنوان شاهد و دليل آورده است.
2. نقد مورخان شيعى
وى برخى مورخان را نيز با روش پيشين بررسى كرده و افزون بر آن با بررسى روايات كتابهايشان در محدوده قرن اول، تشيعشان را اثبات كرده است. وى، به ويژه به مورخانى كه هنگام نقل رخدادها، سندشان را بيان نمىكنند، سوء ظن بيشترى درباره جعل و تحريف دارد و بيشتر آنان را نقد مىكند.