119 إِحْسٰاناً وَ ذِي الْقُرْبىٰ وَ الْيَتٰامىٰ وَ الْمَسٰاكِينِ وَ قُولُوا لِلنّٰاسِ حُسْناً وَ أَقِيمُوا الصَّلاٰةَ وَ آتُوا الزَّكٰاةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلاّٰ قَلِيلاً مِنْكُمْ وَ أَنْتُمْ مُعْرِضُونَ (بقره: 83)

و [به ياد آوريد] زمانى را كه از بنى اسرائيل پيمان گرفتيم كه جز خداوند يگانه را نپرستيد؛ و به پدر و مادر و نزديكان و يتيمان و بينوايان نيكى كنيد و به مردم نيك بگوييد؛ نماز را برپا داريد و زكات بدهيد. سپس [با اينكه پيمان بسته بوديد] همه شما - جز عده كمى - سرپيچى كرديد و [از وفاى به پيمان خود] روى‌گردان شديد.

در اين آيه نيز خود عهد و پيمان گرفتن خداوند از بنى اسرائيل براى انجام دادن برخى كارهاى نيكو، دليل بر مختار بودن آنهاست و وفا نكردن آنان به عهد و پيمانشان دليل ديگرى.

همچنين در آيات ديگرى، ميثاق گرفتن از همه انبيا يا برخى از آنان مطرح شده است كه آنها نيز بر همين مدعى دلالت دارند. ¹

ب) آيات ابتلاء و آزمايش انسان

إِنّٰا جَعَلْنٰا مٰا عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَهٰا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً (كهف: 7)

ما آنچه را روى زمين است، زينت آن قرار داديم؛ تا آنها را بيازماييم كه كدامينشان بهتر عمل مى‌كنند!

آيه بيانگر اين است كه هدف از خلق زينت در زمين، آزمايش