267است. در اين رابطه مى‌توان به كميسيون بين‌المللى حقوقدانان 1، كميته بين‌المللى صليب سرخ 2 و سازمان ديده‌بان حقوق بشر 3 اشاره كرد كه هر يك به نوبه خود تلاش مى‌كنند از طريق اعمال فشار بر دولت‌ها، آنها را وادار به پيروى از اصول كلى حقوق بشر نمايند. 4
اعضاى سازمان ملل متحد، طبق اهداف اعلام‌شده از سوى مؤسسان (كشور ايران نيز از امضاكنندگان تأسيس سازمان از ابتدا بوده است) و همچنين اهداف توسعه هزاره (كه در سال 2000 ميلادى در سازمان ملل در مورد آن توافق شد) متعهد شدند تا سال 2015 ميلادى براى تحقق اهدافى مانند ريشه‌كنى فقر، مشاركت جهانى براى توسعه، مقابله با ايدز، حفظ محيط زيست و موارد ديگر فعاليت كنند. البته تاكنون در زمينه تحقق اهداف مذكور، اعضاى سازمان موفقيت چندانى نداشته‌اند. 5
رويدادهاى سال‌هاى اخير، سبب كاهش اعتماد عمومى به سازمان ملل شده است. براى نمونه، مخالفان و موافقان جنگ عراق هر دو ناراضى‌اند؛ زيرا احساس مى‌كنند سازمان ملل متحد نتواسته است نظرشان را تأمين كند. يكى به اجراى نادرست قطعنامه‌هاى سازمان ملل متحد معترض است و ديگرى از ناتوانايى اين سازمان در جلوگيرى از جنگى زودهنگام يا