266بين‌المللى و نيل به صلح و امنيت در جهان بود. نظام امنيت جمعى كه در منشور ملل مد نظر قرار گرفته بود، بر مبناى خلع سلاح (ماده 80)، حل و فصل مسالمت‌آميز اختلاف‌ها و غيرقانونى شناختن جنگ (مواد 11 تا 15)، تضمين دسته‌جمعى استقلال اعضا (ماده 10) و ضمانت‌هاى اجرا (مواد 16 و 17) استوار بود. 1
اعلاميه جهانى حقوق بشر، يكى از مهم‌ترين اسناد بين‌المللى در سده بيستم است و شايد پس از منشور ملل متحد، دومين سند با اهميت سده بيستم شمرده شود. به طور كلى اهميت اعلاميه جهانى را در چهار دستاورد دانسته‌اند:
1. تبديل يك فكر فلسفى نامعتبر (حقوق طبيعى) به يك آرمان برتر سياسى.
2. تعريف يك عبارت محاوره‌اى مبهم (يعنى حقوق بشر) در قالبى آمرانه و قانونى، مانند اينكه «ده فرمان» معروف با در بر گرفتن سى ماده از حقوق بنيادين بشر، سه برابر شده باشد.
3. جهانى‌سازى حقوق بشر و تبديل يك آرمان اصولى مورد پذيرش چند كشور معدود به معيارى اساسى براى همه كشورها.
4. بين‌المللى كردن حقوق بشر. 2
عفو بين‌الملل، تنها يكى از سازمان‌هاى فعال در عرصه حقوق بشر