214اغلب سران كشورهاى اسلامى، هيچ اشاره‌اى را به عزم آنان بر علاج اين خطر بزرگ - كه چيزى جز محو رژيم صهيونيست نژادپرست نيست - نشان نمى‌دهد؛ بلكه به‌عكس، نشانه‌هايى از گسترش كمپ‌ديويد و تكميل خيانت «سادات» نيز در برخى از دولت‌هاى عربى به چشم مى‌خورد. و من نمى‌دانم آيا اين دولت‌ها با اين رفتار ذلت‌بار و تسليم ننگ‌آور در برابر دشمن عنود مسلمين و اعراب، چه پاسخى براى ملت‌هاى خود و نيز در پيشگاه خداوند آماده كرده‌اند. 1
بى‌عدالتى، ستم، غصب خانه‌ها و تجاور به حريم خصوصى فلسطينيان به امرى عادى در اين سرزمين تبديل شده است. غفلت و سستى مسلمانان جهان نيز دردى است كه فلسطينيان، بيشتر از هر ملت ديگرى از آن صدمه ديده‌اند؛ اين مصيبتى است كه مقام معظم رهبرى در بيانات خويش در موسم حج براى بيدارى آزادگان جهان بيان فرموده‌اند:
خانه ملت فلسطين را از آنها گرفته‌اند و يك مشت غاصب را در آنجا، جا داده‌اند؛ پشتيبانى كرده‌اند و به دست آن غاصبين، صاحب‌خانه‌ها را به فجيع‌ترين شكل سركوب كرده‌اند. حالا هم براى اينكه دهان صاحب‌خانه‌ها را ببندند و به‌كلى ادعاى آنها را از مايملك خودشان پس بگيرند؛ مى‌خواهند با دولت‌هاى عرب و اسرائيل بنشينند مذاكره كنند! ... به اصطلاح مذاكرات صلح راه انداخته‌اند، براى اينكه قيام مسلمانان فلسطين را خاموش كنند! مگر توانستند؟ مگر مى‌توانند؟ اسمش را گذاشته‌اند «صلح»! اين صلح