93
مسجد فَسْح
فَسْح يعنى: گشايش در زمين.
بعد از جنگ احُد حضرت محمد(ص) به سبب وضعيت نامساعد جسمى خود، نماز ظهر و عصرش را در قسمت تنگى، درون كوه احد، بهشكل نشسته خواند. اين محل بعدها مسجد شد و مردم به آن مسجد فسح يا فسيح، به معناى گشاد و فراخ، گفتند كه گفتنش درباره آن جاى تنگ، معناى خاصى دارد.
من مسجد فسح هستم. يكى از قديمىترين مسجدهاى منطقه احد كه امامان شيعه(عليهم السلام)، به نماز خواندن در سراى كوچك من، توصيه زيادى كردهاند.
امروز وقتى به ديدنم بياييد، از ساختمان قديمىام اثرى نمىبينيد. فقط خرابهاى به چشمتان مىآيد كه دورتادورش را نرده كشيدهاند. مساحت من حدود پانزده تا بيست متر مربع است.