70نكته سوم: زيارت، يك سفر معنوى و روحانى است. زائر بايد قبل از سفر و در حال سفر، همواره به اين نكته توجه داشته باشد كه به يك سفر معنوى و عبادى و به ديدار امامى مىرود كه بر ظاهر و باطن او آگاه است.
توجه به معانى زيارتنامهها
زيارتنامهخوانى نوعى گفتوگو با شخص زيارتشونده است. بنابراين، زائر بايد بداند با چه كسى صحبت مىكند و چه مىگويد و از او چه انتظارى دارد و خواستههايش بر طبق ضوابط اسلامى، صحيح است يا نه؟ اگر زيارتنامه را به زبان عربى مىخواند بايد در معانى آن نيز دقت و توجه داشته باشد. خواندن يك زيارتنامه كوتاه با حضور قلب و توجه به معانى آن، بر خواندن يك زياتنامه طولانى و بدون توجه به معانى، ترجيح دارد و آموزندهتر است.
در زيارت امام حسين(ع) مىخوانيم:
يا اباعبدالله اشهد انك تشهد مقامي و تسمع كلامي و انك حي عند ربك ترزق فاسأل ربك و ربّي في قضاء حوائجي. 1
اى ابا عبدالله! شهادت مىدهم كه تو جايگاه مرا مشاهده مىكنى و كلام مرا مىشنوى و نزد پروردگارت زنده هستى و از آن مقام عالى، روزى