66تشريع زيارت و تأكيد آن و ثواب‌هايى كه بر آن تصور شده، به منظور الگو قرار دادن و پيروى عملى از گفتار و كردار آنهاست، نه بخشايش گناهان و جرئت دادن به مردم در ارتكاب معاصى به اميد شفاعت. در برخى احاديث، به اين نكته مهم تصريح شده است؛ محمد بن مسلم مى‌گويد:

به امام صادق(ع) عرض كردم: «وقتى ما به زيارت پدرت مى‌رويم، در حال حج نيستيم؟» فرمود: «چرا در حال حج هستيم». عرض كردم: «پس آنچه بر حاجيان لازم است، بر ما هم واجب است؟» امام فرمود: «مثلاً چه؟» عرض كردم: «يعنى كارهايى كه حاجيان بايد انجام دهند». امام فرمود: «رعايت اين امور بر زائران واجب است. با هم سفرانت خوش‌رفتار باش؛ كم سخن بگوى، مگر در كارهاى خير؛ پيوسته در حال ذكر خدا باش؛ نظافت و پاكيزگى را رعايت كن؛ قبل از مشرف شدن به حرم غسل كن؛ در حال خضوع و فروتنى باش؛ زياد نماز بگزار و بر محمد و آل محمد زياد صلوات بفرست.

و بر تو لازم است از كارهايى كه بايد اجتناب كنى، اجتناب نمايى؛ لازم است از نگاه به [مناظر حرام] اجتناب نمايى؛ بر تو لازم است به نيازمندان از برادرانت كمك نمايى؛ بر تو لازم است كه تقيه را كه قوام دينت بدان بستگى دارد، رعايت نمايى؛ از ارتكاب كارهاى حرام اجتناب كن؛ از خصومت و