87
لزوم حفظ آثار نبوى مدينه منوره و جواز تبرك به آنها 1
مقدمه
پيامبر مكرم اسلام(ص) به ديدار معشوق خود شتافت و همه آثار و يادگارهاى ايشان ميان اصحابشان باقى ماند. اصحاب پيامبر(ص) به اين آثار تبرك مىجستند و با ديدن آنها ياد و خاطره ايشان را تازه مىكردند. ابن مسعود مىگويد: «هَذِه ثِيابَةٌ لَم تَبلْ وَ آنيتهُ لَم تُكسَ-ر» ؛ «اين لباس پيامبر(ص) است كه نپوسيده و ظرف ايشان است كه نشكسته».
«و كانَ عِندَ عائشةَ الكساءُ المُلبد الَّذي قُبض فيه رَسولُالله»؛ «عباى پشمينى كه رسول خدا(ص) در آن جان به جان آفرين تسليم كرد، نزد عايشه بود».
برخى از اين آثار نبوى پوسيدند، برخى از آنها آتش گرفته و برخى ديگر نيز از ميان رفتند. اندك آثارى نيز كه از ايشان به جاى مانده، اگر به آنها توجه نشود و به شكلى شايسته نگهدارى و محافظت نگردد، در معرض نابودى قرار خواهد گرفت.