63اغراض خاص، براى ضربه زدن به دين؛ بنابراين موضوع تبرك نيز گاهى دچار اين آسيب شده و ممكن است در آينده نيز مورد سوء استفاده قرار گيرد، در اين صورت بر افراد آگاه و دلسوز است كه گروه اول را آگاه كرده، متوجه اشتباهشان نمايند و با هوشيارى، مراقب اعمال مغرضان باشند و با آنان به صورت مقتضى، مقابله و توطئههاى آنان را خنثى كنند. البته مراقبت در اينجا بايد مداوم باشد، چراكه تبرك جستن از اولياى الهى و اماكن مقدسه، مانند موضوع كرامات اولياء و صالحين يك امر فراگير است و فراوان مورد ابتلاء قرار مىگيرد و اين مسايل هيچگاه موجب نمىشود فعلِ مشروع قاطبۀ مؤمنان و مسلمانان زير سؤال برود؛ و قياس فعل انسانهاى موحد به فعل مشركان زمان جاهليت، قياس مع الفارق است و قياس كننده يا جاهل است يا مغرضانه، مغالطه مىكند.
در پايان از مجموع مطالب گذشته بهطور خلاصه اين نتايج بهدست مىآيد:
1. هيچ مانعى وجود ندارد از اينكه خداوند متعال، از سر لطف و رحمت و چيزهاى ديگرى كه خود اراده مىفرمايد، بركت عطا نمايد و نيز آنها را واسطۀ فيض و رحمت خود به ساير بندگانش قرار دهد، اين مطلب به صراحت همچنانكه گذشت، مورد تأييد آيات قرآن كريم است و هيچ اشكال شرعى و عقلى بر آن مترتب نيست.
2. رابطۀ بركتِ صاحبان بركت، با بركت الهى رابطۀ طولى است نه عرضى، يعنى همۀ اين بركات در واقع از جانب خدا و از آنِ اوست و مستقل از پروردگار نيست و چون در راستاى بركت الهىاند، هرگز موجب شرك افعالى نمىشوند.