61
تحليل مطالب و نتيجهگيرى
از مجموع مطالب گذشته روشن شد كه تبرك جستن به اولياى الهى و آثار آنان، در ميان پيروان اديان گذشته وجود داشته است و قرآن كريم بدون نهى، آنها را نقل كرده است و علاوه بر اين قرآن كريم موارد متعددى از اشخاص، مكانها و ساير چيزهاى مبارك را برشمرده است.
تبرك به نبىاكرم(ص) را همۀ مذاهب اسلامى قبول دارند، و جزء مسلمات تاريخى و روايى است. موارد بسيارى از آن را نقل و دربارۀ كمتر موضوعى در اسلام، اين همه مطلب تاريخى تأييد كننده و روايت مسلّم وجود دارد. در اين ميان از شخص پيامبر(ص) حتى يك مورد نهى از «تبرك جستن» صادر نشده و اين فعل به صورت سيرۀ مستمرۀ جميع فِرَق مسلمين تا زمان حاضر استمرار يافته است.
مىتوان گفت، اينكه پروردگار متعال پيامبران و اولياى الهى و آثار آنان و يا چيزهاى ديگر را مبارك قرار داده، همۀ اينها از لطف، فيض، محبت، كرم و رحمت الهى ناشى مىشود. و همچنان كه وجود پيامبران و اوصياء موجب ريزش بركت الهى بر دلهاى انسانها مىشود، هيچ اشكالى ندارد كه وجود با بركت آنها واسطه فزونى نعمات و بركات الهى در زندگى مادى مردم شود، و اين نوع از بركات در زندگى سراسر خير و بركت انبياء و اولياى الهى كم نيست. ما برخى از آنها را از قرآن، تاريخ و روايات به عنوان شاهد و نمونه ذكر كرديم.
گاهى تبرك نه فقط براى بهره گرفتن فرد تبرك جوينده، بلكه براى تعظيم شعاير الهى است و البته تعظيم شعاير الهى نشانۀ تقواى قلوب