114دليل نزديكى معنوى به خدا و اذن پروردگار است. چنين عقيدهاى ويژه موحدان است كه تأثيرات نامحسوس از سوى خداوند را قبول دارند؛ وگرنه مادىگرايان و منكران امور غيبى، به چنين چيزى باور نداشته و چنين تأثير و تأثراتى را خرافه مىپندارند.
بوسيدن و تبرك جستن به آثار پيامبران و اولياى الهى، به ويژه خاتم پيامبران(ص) و خاندان پاك او(عليهم السلام)، بدين علت است كه مسلمانان به پيامبر گرامى(ص) و عترت طاهرينش(عليهم السلام) عشق مىورزند و بوسيدن آثار آنان را همانند بوسيدن جلد قرآن مىدانند؛ حال آنكه جلد قرآن، خود قرآن نيست و ممكن است از پوست حيوانى باشد، اما به اعتبار آنچه در ميان دو جلد قرار مىگيرد، بوسيده مىشود. بوسيدن ضريح و در و ديوار حرم نيز چنين است و بوسيدن آن بهدليل احترام به كسى است كه داخل قبر خوابيده است؛ چون او را بنده صالح خدا و فردى محترم مىدانند.
اديبى شيرينسخن مىگويد:
أمُرُّعَلى دِيار سَلمى أُقَبّل ذا الجَدارِ و ذاالجدارا
وَ مَا حُبُّ الدِّيارِ شَغَفنَ قلبى و لَكِن حُبُّ مَن سَكَنَ الدِّيارا 1
بر ديار سلمى مىگذرم؛ اين ديوار و آن ديوار را مىبوسم. دوستى آن ديار، قلب مرا شاد نمىسازد، بلكه محبت كسى كه در آن ساكن است [مرا به وجد و سرور مىآورد].
مسلمانان در عين ارادت و محبت به اولياى خدا، آثار آنان را مانند خودشان، مخلوق و آفريده خدا مىدانند كه در همه حال، نيازمند و