81سوى در بهشت مىروند و رضوان (خازن بهشت) در را به رويشان مىگشايد و آنها در آستانه در بهشت، براى خداوند به سجده مىافتند و پروردگار عالم، خطاب به آنها مىفرمايد: «سر از سجده برداريد كه من رنج عبادت را از شما برداشتم و در بهشت، شما را جاى دادم».
پس اى احنف، اگر آنچه را كه در ابتداى سخنم برايت بازگو نمودم، فراموش كنى [و نسبت به آن بىتوجه باشى]، در پيراهنهايى از قطران (ماده سياه و بدبويى كه به بدن شترانى كه بيمارى پوستى دارند مىمالند) واگذاشته مىشوى و بين طبقات جهنّم و بين آب داغ و جوشان مىگردى و از نوشيدنى كه در نهايت جوشش و داغى است مىنوشى. پس در آن روز (قيامت)، چه بسيار پشتهايى كه در آتش شكسته مىشود و چهرههايى كه [بر اثر سوختن] درهم مىشكند و زشترويانى كه بينىشان درهم كوبيده مىشود. و اين، در حالى است كه غل و زنجيرها، دستهايشان را به شدت مجروح كرده، و طوق آتش بر گردنشان افكنده شده است.
اى احنف، اگر آنها را ببينى، در حالى هستند كه از درّههاى [جهنّم] پايين مىآيند و از كوههاى آن بالا مىروند و لباسهايى از قطران بر تن دارند؛ با زشتكاران و شياطين در دوزخ همنشين گشتهاند و وقتى