80كردهاند؛ چشمهايشان را با چشمپوشى از گناهان سرمه كشيدهاند (زينت دادهاند) و سراى سلامتى (بهشت) را قصد نمودهاند؛ همان سرايى كه هر كس وارد آن شود، از شكها و اندوهها ايمنى مىيابد.
پس اى احنف، شايد توجه به دنيا، تو را باز داشته از اينكه به سرايى توجه كنى كه خداوند سبحان، آن را از لؤلؤ سفيد آفريد، در آن رودها را جارى كرده، از حوريان جوان سرشارش ساخته و سپس دوستان و اهل طاعتش را در آن مأوا داده است.
اى احنف، اگر آنها را ببينى در حالى كه بر نعمتهاى فراوان پروردگارشان وارد شدهاند، [در مىيابى] وقتى كه آهنگ حركت مىنمايند و شترانى كه سوار ندارند، يدك مىشوند، قافلهشان آهنگى را ترنّم نمايد كه هيچ گوشى صدايى به اين زيبايى نشنيده است و ابرى بر ايشان سايه افكنده كه مشك و زعفران بر آنها مىبارد. اسبانشان در بين درختان اين باغها شيهه مىكشند؛ شترانشان بين تودههاى زعفران، براى آنها راه باز مىكنند و در زير پاهايشان درّ و مرجان مىغلطد. [در اين هنگام] كارگزاران بهشت با دستههاى بزرگ گلهاى خوشبو، به استقبال آنها مىآيند و نسيم ملايمى از جانب عرش بر آنها مىوزد كه گلهاى ياسمن و بابونه را بر سر آنان مىافشاند. آنگاه به