66امام به ميان مردم آمد و از آنها خواست تا اندكى ساكت شده و به سخنانش گوش فرا دهند؛ اما آنان از اين كار خوددارى كردند. آن حضرت فرمود:
واى بر شما! چرا به سخنان من گوش نمىدهيد و ساكت نمىشويد؟ من هستم كه شما را به راه راست و هدايت رهنمون مىشوم و هركه از من اطاعت كند، راه كمال را بيابد و هركس از من نافرمانى كند، هلاك مىشود. اما همه شما نافرمانى مىكنيد و به سخنانم گوش نمىدهيد؛ چرا كه پاداشهاى شما از حرام فراهم آمده و شكمهايتان از مال حرام انباشته شده و به همين دليل بر قلبهايتان مهر خورده است. واى بر شما! ساكت شويد.
در اين هنگام اصحاب عمر سعد، يكديگر را سرزنش كرده و ساكت شدند و امام حسين(ع) در ميانشان برخاست و حمد و ثناى الهى را به جا آورد و بر پيامبر مكرم اسلام(ص) درود فرستاد و سپس فرمود:
مرگتان باد اى گروه كوفيان و غم و اندوه يارتان! اى شما كه حيرتزده، دست فريادرسى به سوى ما دراز كرديد و ما با شتاب و آمادگى به يارى شما برخاستيم، ولى شمشيرى را كه طبق سوگندهايتان مىبايست به نفع ما بكشيد، به روى ما كشيديد و آتشى بر ما افروختيد