89چهارصد و هشتاد هزار قران و در سال 1317ه. ق به ششصد و هفتاد هزار قران افزايش يافت. در همين تاريخ بلژيكىها گمرك را تحويل گرفتند و درآمد آن به بيش از صدهزار افزايش يافت.
در دوره مشروطيت كه تصدى گمرك كرمانشاه با «مسيو موليتور» بود، «سالارالدوله» بارها درآمد گمرك را غصب و صرف امور مربوطه كرد. البته گمرك مدتى نيز تعطيل بود؛ زيرا آشوب و بلوا، بازار اقتصادى را آشفته ساخته بود. در واقعه جنگ جهانى اول كه شاهزاده «نصرةالسلطان» اداره گمركات را در دست داشت، اداره ژاندارمرى به تأثر از حكومت موقت، براى چارهانديشى و بيم از تصرف سپاه روس، درآمد گمرك را كه بيست و سه هزار و پانصد و هشتاد و چهار تومان بود غصب كرد. چون اين مبلغ در ژاندامرى گذاشته شده بود، با ورود روسها و با وساطت «معاضدالملك» و سردار «اجلال» و همراهى ماژور «سيدحسينخان قايم» رياست ژاندارمرى كرمانشاهان مسترد گرديد. 1
ابتداى ورود به خاك عثمانى و خانقين، هر مردى را به زبان تركى، قد و قامت او را يادداشت مىكردند و مبلغ هشت هزار و دهشاهى از او مىگرفتند. زنها را هم همينطور و مبلغ سه هزار از آنان مىگرفتند. پيادهها را تذكره مجانى مىدادند. 2
به جز گمركى كه از زوار و تجار دريافت مىكردند، ايرانيان به زحمت بسيارى دچار مىشدند؛ زيرا عبور از گمرك بسيار طول مىكشيد. «هر كالايى مال هر دولتى كه در بينالنهرين باز نشده بود، فقط