76ازاينرو شگفتآور نيست كه اين راه حياتى، يعنى جاده قم - قصرشيرين، توجه برخى دول بزرگ آن دوره مانند روس و انگليس و سياحان بزرگ را به خود جلب كرد.
بيشتر اهميت شهرهاى بناشده در درهها و كوهستانهاى اين جاده به سبب آن بود كه يهوديان و بازرگانان از سراسر ايران مانند اصفهان، كرمان در نقطه نهايى جاده، يعنى كرمانشاه با هم روبهرو مىشدند تا كالاها و افكارشان را مبادله كنند. در دوره «آغامحمدخان» اين مسير آنچنان اهميت نداشت؛ زيرا دوران تثبيت قدرت بود. اما در دوره فتحعلىشاه با تثبيت قدرت و آرامش نسبى بهوجودآمده، امنيت راهها باعث رونق تجارت در مسير جاده تهران - بغداد شد. در دوران «محمدشاه» نيز اين مسير رونق خوبى داشت. با به حكومت رسيدن ناصرالدين شاه، وزير كارآمدش، اميركبير، امنيت راهها و تأسيس چاپارخانهها را دستور كارش قرار داد. اما حوادث داخلى و خارجى سبب شد از رونق اين مسير كه راه اصلى تجارت در همه دوره قاجار بود، كاسته شود. شورش «سالارالدوله» در سال 1262ه . ق و كشمكشهاى مشروطه و استبداد صغير و همينطور جنگ جهانى اول كه شمال دست روسها، جنوب دست انگليسىها و مركز دست آلمانها بود، سبب شد ديگر در اين مسير خبرى از تجارت و رفتوآمد پرهياهوى قافلهها و كاروانها نباشد.
ديرزمانى است كه روزهاى شكوفايى اين شاهراه سپرى گشته است، اما نشانههاى عظمت آن را مىتوان از خيابانهاى ستونبندىشده و برج و باروهاى رهاشده و كاروانسراهاى ويرانشده تجسم كرد. شهرهايى كه