38مىگذشت. به سبب سختى راه و وجود راهزنان، مردم رباط كريم، به كاروانيان توصيه مىكردند، شب حركت كنند. 1 «قريه تاجخاتون در گذشته دزدگاه بود، اما از توجهات «ناصرالدين شاه» در اين زمان در كمال امنيت بوده است. 2
نرسيده به همدان در دامنه، گردنهاى سخت و صعبالعبور وجود دارد كه دزدان گاهوبىگاه در اواسط آن كمين مىكردند و به كاروانهايى كه از آنجا مىگذشتند، هجوم مىآوردند. مدتها بود راهزنان كرد و بختيارى در اين گردنه به كاروانها دستبرد مىزدند و تعقيب آنها سودى نداشت. 3 «قافلهها بيشتر در گردنه بيدسرخ دچار راهزنان «الوار» و «خزل» مىشدند و يا از قافلهسالار به گرفتن باج قناعت مىكردند.
اين امر از كرمانشاه تا قصرشيرين كه قافله از ميان ايلات «كلهر» و «سنجابى» عبور مىكرد، بهندرت اتفاق مىافتاد. در پيگيرى هويت دزدان، مشخص شد كه اكثراً غير بومى و عاصيان از دولت بودند. 4
راهزنهاى نهاوندى بروجرد و ملاير و تويسركان و همدان و كرمانشاه، همه در دزدى دست داشتند. 5 اين امنيت بيشتر در زمان فتحعلىشاه كه دولتشاه، زمامدار امنيت منطقه بود و در زمان ناصرى گزارش شده است. 6 به اين دليل منطقه كرمانشاه تا قصرشيرين در دوره