37
7. امنيت راه و راهكارهاى دولت براى مبارزه با راهزنان
هميشه در دورههاى تاريخى و همچنين در دوره قاجار مهمترين مسئله براى سفر، امنيت راه بوده است. خطر مواجهه با راهزنان يكى از نكاتى بوده است كه هميشه مسافران آن را در نظر مىگرفتند. بيشتر مسافران در كاروانهاى بزرگى كه اكثراً به صدها شتر و نگهبان مسلح، مجهز بودند، با همديگر سفر مىكردند. شمار فراوان مسافران خودبهخود امنيتى را پديد مىآورد، اما حجم و بار بيش از اندازه، كاروانها را آسيبپذير مىكرد؛ زيرا از سرعت كاروان مىكاست. راه بيابانى و كوهستانى نيز راهزنان ويژه خود را داشت. معمولاً اين دزدان آماده بودند تا در ازاى دريافت پول كافى، از اين كار دست بردارند و نقش خود را با نقش محافظ عوض كنند كه البته اين كار بهندرت انجام مىپذيرفت. 1 گهگاه يك گذرنامه انسانى همراه كاروان فرستاده مىشد كه به مهر دولتى ممهور بود تا نشان مصونيت باشد. اين گذرنامه براى مسافران دولتى و سياحان خارجى صادر مىشد. البته بيشتر كاروانهاى دولتى اسلحه داشتند و درصورتىكه راهزنان به آنان حمله مىكردند، بهخوبى مىتوانستند از خود دفاع كنند. 2 اكنون اين مسير را منزل به منزل مىپيماييم تا ببينيم مسافر در كدام منطقه با خطر بيشترى روبهرو بوده است.
از بهرامآباد به طرف رباطكريم جاده پهن و عريض بود و از آنجا به خان، هشت فرسخ با رباطكريم فاصله داشت و اين راه از كوير نمك