62و در رفْض غلوّى عظيم داشت واولجايتو سلطان را بر مذهب شيعه محرض بود» 1، ضربهاى بزرگى بر موقعيت شيعه در اين زمان دانست. 2
براساس گزارش كاشانى پس از مرگ سيد تاجالدين، سلطان خدابنده كه چندان متعصب نبود، اندكى بعد از قبول مذهب تشيع و صدور اوامر در اشاعه آن به تشويق علماى اماميه ديد كه مردم غالب بلاد ايران مخصوصا اهل قزوين و شيراز و اصفهان زير بار احكام او نمىروند و جماعتى از امراى او نيز در حفظ مذهب اهل سنت اصرار و تعصب دارند. از شدت اولى خود در طرفدارى از تشيع كاست و در اواخر عمر دوباره امر داد كه نام خلفا را در سكه و خطبه داخل كنند. 3 البته اين مطلب نشان روشنى از تغيير مذهب وى ندارد و تنها رويكرد محافظهكارانه وى را نشان مىدهد، اما برخى به سنى شدن وى تصريح كردهاند.
اين در حالى است كه منابع ديگر، اصرار اولجايتو - كه خود رسالهاى در شرح و تبيين تغيير مذهبش نگاشته - بر مذهب شيعه تا واپسين روزهاى زندگى را خبر مىدهند. 4