39و مدرسهاى ديگر در اردو به نام مدرسه «سيّاره» از خيمه و كرباس ترتيب داد و آن را دائماً با اردو مىگرداندند و جماعتى از بزرگان علماى دينى با آن حركت مىكردند و طالبين علم را درس مىدادند.
اقبال و توجه اولجايتو بهمذهب شيعه از هر طرف علماى اين مذهب را بر آن داشت كه بهاردو بيايند و بيشتر از پيشتر سلطان را بهسمت مذهب تشيع مايل كنند و بكوشند تا با ادله كلامى و شواهد ديگر ايمان او را محكم سازند و راه نفوذ ائمه اهل سنت را سد نمايند. از آن جمله علامه جمال الدين حسن بن مطهر حلّى (648 - 726ه .ق) و پسرش فخر المحققين فخرالدين محمد(682 - 771ه .ق) كه هردو از علماى معروف شيعهاند با جمعى ديگر از پيشوايان عالم اين مذهب به خدمت اولجايتو به سلطانيه شتافتند و علامه حلى كه از مشهورترين مصنفين فرقه اماميه اثناعشريه و از علماى معقول و منقول و از شاگردان خواجه نصيرالدين طوسى است، به رسم تحفه دو كتاب در اصول عقايد شيعه تأليف كرده، به پيشگاه اولجايتو آورد، كه عبارتاند از: نهج الحق و كشف الصدق در كلام، وديگرى منهاج الكرامة فى باب الامامة. اولجايتو علامه حلى و پسرش را محترم داشت و ايشان مقيم اردو شدند و بين علامه حلى و قاضى القضاة نظامالدين مراغهاى مناظرات بسيار در اثبات حقانيت مذهب