37حسن و حسين ثبت، در جمله اعمال عراق عرب. و همچنين در شعبان سنه تسع و سبعمأة، سيم و زر كه به سكه صحابه كبار مسكوك و مضروب بود به زعم شيعه و رغم انف سنت با سكه دوازده اماميه كردند، در همه ممالك ايران و شيعه در بانگ نماز «حى على خير العمل» بيفزودند... و فرمان نفاذ يافت از اطراف ممالك ايران ائمه شيعه حاضر شدند. چنانكه از شهر جمالالدين مطهر كه مردى فقيه دانشمند است، مشاراليه در ايمانى و يونانى متعين و متبحر و پسرش فخرالدين و جمالالدين ورامينى، و سنجار از شهر سنجار و غيرهم. پادشاه از زمره ايشان جمال الدين بن مطهر را پسنديد و به ملازمت خود اختيار كرد و باقى را با وطن مألوف اجازت انصراف داد، و در همه اوقات با جمالالدين بن مطهر در مناظره و مباحثه مسايل اصول كلام و فقه بودى، چنانك در خاطر پادشاه ثابت و راسخ شد كه جز على و اهل بيت او از استخوان و اروغ 1 رسول(ص) نبودند و باقى صحابه و امرا بيگانه. فرمود كه چگونه جايز باشد كه امرا قصد جان و استيصال خاندان اروغ كنند و عصيان و طغيان نكرده و ساهى و مخطى نبوده باشند! 2