55دارد. بايد جاده منتهى به دو راهى «ابوصخير» را به سمت غرب طى كرد. امروزه اين منطقه با عنوان «كليبى» كه به منطقه «نكاره» منتهى مىشود، شناخته مىشود. اين منطقه امروزه شامل تپههاى تاريخى كمارتفاعى است كه ميان آنها خانههاى پراكندهاى وجود دارد و در سمت شرقى مرقد، قبورى به چشم مىخورد.
مرقد روى تپهاى قرار دارد كه در لهجه محلى مردم «تل ابن الزجريه» (تپه فرزند زكريا) خوانده مىشود. در حقيقت، بيشتر مردم آن مرقد را به عنوان مرقد حضرت يحيى بن زكريا(ع) مىشناسند. نام واقعى آن روى يك تابلو به صورت «مرقد سيد يحيى بن عمر بن يحيى بن حسين ذىالدمعة بن زيد ابن على(ع)» درج شده است. مرقد صحنى دارد كه ديوارهايى آن را احاطه كرده و بخشهايى از اين ديوارها فرو ريخته است. ورودى مرقد شامل در آهنى بزرگى است كه به يك سالن سرپوشيده بزرگ متصل است و از طريق آن مىتوان به حرم راه يافت.
حرم شامل اتاقى است به مساحت 25 متر مربع كه در وسط آن، قبر برجسته پوشيده با پارچه سبزرنگ قرار دارد و روى آن، ضريح چوبى مشبكى نصب شده است. بر فراز اتاق نيز گنبدى آبى رنگ به ارتفاع 3 متر و قطر تقريبى 3 متر وجود دارد.