100در پرداخت ديون خود، به سامرا رفت و به وى مراجعه كرد تا درباره صله و مستمرى خود يا گرفتن كمك‌هاى نقدى ديگرى كه ديوان به بزرگان طالبى مى‌كرد، با وى مذاكره كند، ولى عمر برخورد تُندى با يحيى كرد. ¹ يحيى، توهين او را بى‌پاسخ نگذاشت و رُخّجى نيز دستور داد تا يحيى را بازداشت و زندانى كنند. يحيى كه او را محبوب‌ترين طالبى عراق آن روزگار دانسته‌اند ²، پس از آنكه با ضمانت خاندانش از زندان آزاد شد، در بغداد سكونت كرد. ولى اوضاع زندگى‌اش همچنان نامناسب بود، تا اينكه دوباره به سامرا رفت و اين‌بار، با وَصيف (سردار ترك) ملاقات و درخواست كرد كه مقررى‌اى براى او برقرار شود و چون وَصيف، پاسخ تندى به او داد، اين تحقير را تاب نياورد و رهسپار كوفه (پايگاه خاندانى خويش) شد و عليه دستگاه خلافت، قيام كرد. وى نخستين طالبى‌اى بود كه بغداديان در قيام او شركت كردند. ³ ولى از سپاه طاهريان (كه در آن روزگار، شرطه بغداد بودند)، شكست خورد و در حوالى كوفه به شهادت رسيد و بسيارى از همراهان او (كه اغلب زيدى