64 سر فداى راه حيدر كرد او در پى سلمان و قنبر كرد او1
¹ و نيز گويد: ²

هركه او چون بوذر و قنبر بود پاك طينت لاجرم سرور بود2
همچنين آمده است: ³

هر كه دارد حبّ او بوذر بود همدم عمّار با قنبر بود3
همين شاعر، در جاى ديگرى پس از سوگند خوردن به حق پيامبران و امامان(عليهم السلام)، سوگند به حق ديگر اوليا را با اين بيت آغاز مى‌كند: ⁴

به حق بوذر و سلمان و قنبر به حق ياسر و عمار و اشتر4
در همين مثنوى، قنبر يكى از هفده تن يار خاص امام على(ع) معرفى شده است. برخى ابياتى كه در آن به اين موضوع اشاره شده، چنين است:

وآنكسان كايشان بدندى بى‌نظير جمله بودند از محبّان امير