60 معتادند و به قصد توسل، بار سفر مىبندند، همه از آن دسته زائرانى هستند كه از نظر جسمى فاقد استطاعت لازم هستند و معهذا مىبينيم كه به سفر آمدهاند و معلوم نيست به چه وسيله اين بيماران توانستهاند در تهران يا شهرستانها جواز سلامتى از پزشكان بگيرند. 1
بعد از اين سال [1353ه.ش]، اوقاف دقت بيشترى را در اين مسئله ضرورى ديد؛ يعنى از طرف اوقاف، تنها مراكز درمانى جمعيت شيروخورشيد در هر شهرستان مسئول انجام اين معاينات شدند. 2 براى نظم بيشتر، سازمان اوقاف، ساعت و تاريخ مراجعه هر زائر را به درمانگاه يا مركز بهداشتى تعيينشده، بهوسيله نامههايى به اطلاع وى مىرساند. 3
هيئت پزشكى جمعيت شيروخورشيد نيز چند روز قبل از ورود نخستين گروه زائران، در عربستان حاضر مىشد و بلافاصله يك بيمارستان يكصد تختخوابى و درمانگاههاى تخصصى در «امالدود»، يك بيمارستان شصت تختخوابى با درمانگاههاى وابسته در مدينه، يك مركز درمانى در مكه و يك مركز ديگر در جده داير مىكرد.
فعاليتهاى بهداشتى و درمانى حين سفر، شامل استقرار بيمارستانها و درمانگاههاى ثابت و سيار مىشد. اين مراكز با انواع لوازم و تجهيزات پزشكى در نقاطى مستقر بود كه زائران ايرانى در جريان سفر حج استقرار مىيافتند. تعداد بيماران در اين دو سال به نسبت سالهاى قبل، بسيار كمتر شده بود و بيشتر آنها سرپايى معالجه مىشدند. 4