124حله در عراق ملاقات كرده است. سيد بن طاووس همين خبر را از منتجب الدين نقل مىكند و او را مىستايد. 1
همچنين سيد بن طاووس در كتاب «كشف المحجّه» ورام را به شايستگى توصيف كرده است. شهيد اول محمد بن مكى، در «شرح ارشاد» از او بسيار تمجيد كرده است. وى مىگويد:
از جمله كسانى كه قول به «مضائقه» را تأييد كردهاند، شيخ زاهد ابوالحسين ورّام بن ابى فراس - خدايش از او خشنود باد - است؛ زيرا وى در آن باره مسئلهاى را با فوايد نيكو و هدفهاى جالب مطرح كرده است.
صاحب معالم نيز در مبحث اجماع، از قول او مطالبى نقل كرده است.
محقق كاظمى در «التكملة» درباره او مىگويد: «به راستى او، مورد اطمينان، پارسا، فردى شايسته، معاصر منتجب الدين بود». شهيد سعيد، شمس الملّة و الدين محمد بن مكى، از قول محمد بن جعفر، معروف به ابن مشهدى، از طريق شيخ ما ابوالحسين ورام، از سديد الدين محمود حمصى، و او از شيخ صالح، ثقه، موفقالدين، حسين بن فتح واعظ گرگانى، از شيخ ابوعلى طوسى، و او از پدرش شيخ الطائفه - بهشت خدا بر همه آنان ارزانى باد - حديث نقل مىكند. ورام دوم محرم الحرام سال 605 ه .ق در شهر حله درگذشت. 2