109(در 300 مترى آرمگاه سعدى در شيراز) را شرح داده است». 1
«نور خضرى»، آرامگاه را متعلق به نوه ابراهيم بن مالك اشتر مىداند و استدلال او يك بيت از شعر موجود در اين كتيبه است كه مىنويسد: قدس الله سرهم گويان - بر ابراهيم مالك اژدر. 2
تاريخ ساخت بنا روشن نيست. اما ظاهر آن نشان مىدهد كه آرامگاه طى زمانهاى مختلف دچار تغييرات گسترده شده است. اين آرامگاه درون حصارى محصور و يك فضاى باز (صحن) واقع شده است و سردرِ ورودى آن به شكل طاق، در قسمت شرق قرار دارد. پس از عبور از يك راهروى كوچك به درِ ورودى اتاق مقبره مىرسيم كه از نوع آهنى است و جاىگزين درِ قديمى شده و بر پيشانى درِ ورودى «بسمله» به زيبايى با خط نستعليق نوشته شده است.
نماى داخلى مقبره از دو بخش، اتاق مربع شكل گنبددار و فضاى طاقدار بهجاى شبستان تشكيل شده است. پوشش گنبدى اتاق، پس از تبديل فضاى چهار گوش به هشت ضلعى، و با استفاده از فيلپوشهايى به دايره تبديل شده است تا گنبد بنا را بر آن استوار سازند. بر سطوح ديوار اتاق، طاقنماهاى بزرگى كه بهصورت قرينه قرار گرفتهاند، به چشم مىخورد. چهار نورگير كه بهصورت يك در ميان در فضاى هشتگوش گنبد تعبيه شدهاند، نور مورد