256جنس كرباس دستباف بود و به طور اختصاصى براى زنان و مردان ساخته شده بود؛ به گونهاى كه خيمههاى زنان داراى حفظ و پوشش بود؛ عمران بن عبدالله مبلغى را كه امام به وى پرداخته بودند، باز پس داد و خواهش كرد تا امام اين خيمهها را به عنوان هديه از وى بپذيرد و امام برايش دعا فرمود تا خداوند او و خاندانش را در روزى كه جز سايه امان خداوند، سايهاى نيست، در زير سايه خود قرار دهد. 1
در روايت ديگرى از امام صادق(ع)، بر روى كوه قزح كه در كناره مشعرالحرام قرار دارد، 2 در زمان آن حضرت (80-148ه .ق) ساختمان ساخته شده بود. 3
بنا به نقلى ديگر، ديده شد امام جواد(ع) در ايام حج خود در كنار مسجد خيف و جمرات پياده راه مىپيمود و مىفرمود: «اينجا محل خيمهگاه بنىهاشم و امام سجاد(ع) است و من دوست دارم در منزلگاههاى آنان راه بروم». 4
از آنجايى كه زمينهاى مشاعر عرفه، منا و مشعرالحرام سابقه عمران و آبادانى نداشته، بر اين اساس به ظاهر اراضى موات به حساب مىآيند، فقها بحث تملك آن را آميخته با بحث شروط احياى اراضى موات مطرح كردهاند؛ هرچند مىتوان تلازم ميان تملك و بنا را نفى كرد؛ چنانكه در مورد اراضى وقفى هم متصور است كه شخصى با ساختمانسازى در آن، مالك بنا و نه زمين، شود و اختيار بنا را كه منافاتى با شرايط وقف ندارد، داشته باشد. در مورد مسئله ما نيز قابل تصور است كه بتوان زمينى را كه همه حجاج در آن حق استفاده دارند، در اختيار كسى گذاشت تا در آن ساختمانى بسازد كه براى همه حجاج قابل استفاده باشد و منافاتى با وضع مشاعر و انتفاع عموم مسلمانان نداشته باشد و اجرتى كه مىگيرد، نه براى زمين، بلكه براى اجازه استفاده از خدماتى است كه زايد و اضافه بر اصل زمين است.