209 دلالت روايت

در اين روايت، راوى كه بيتوته در منا را مفروغ عنه دانسته، از امام درباره تخلف از بيتوته در منا و باقى ماندن در مكه سؤال كرده و امام براى جبران اين تخلف، كشتن گوسفند را واجب دانسته‌اند و اين سؤال براساس اين پيش‌فرض است كه بيتوته در منا واجب است. تقرير امام نسبت به فهم راوى درمورد لزوم بيتوته در منا، در كنار روايات دسته‌هاى ديگر بر وجوب بيتوته در منا دلالت مى‌كند.

دو - صحيح صفوان بن يحيى:

مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عن الحسين بن سعيد عَنْ صَفْوَانَ قَالَ: قَالَ «أَبُو

الْحَسَنِ(ع) سَأَلَنِي بَعْضُهُمْ عَنْ رَجُلٍ بَاتَ لَيَالِيَ مِنى بِمَكَّةَ فَقُلْتُ لَا أَدْرِي!» فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ، مَا تَقُولُ فِيهَا -؟ فَقَالَ(ع): «عَلَيْهِ دَمُ شَاةٍ إِذَا بَاتَ» فَقُلْتُ إِنْ كَانَ إِنَّمَا حَبَسَهُ شَأْنُهُ الَّذِي كَانَ فِيهِ - مِنْ طَوَافِهِ وَ سَعْيِهِ لَمْ يَكُنْ لِنَوْمٍ وَ لَا لَذَّةٍ - أَعَلَيْهِ مِثْلُ مَا عَلَى هَذَا؟ قَالَ: «مَا هَذَا بِمَنْزِلَةِ هَذَا، وَ مَا أُحِبُّ أَنْ يَنْشَقَّ لَهُ الْفَجْرُ إِلَّا وَ هُوَ بِمِنى». ¹

صفوان مى‌گويد: امام كاظم(ع) فرمود: «برخى از مخالفان درباره مردى كه در شب‌هاى منا در مكه مانده، از من پرسيدند و گفتم كه نمى‌دانم»! عرض كردم، فدايت شوم نظر شما چيست؟ فرمود: «يك گوسفند بر عهده اوست اگر شب بماند». گفتم اگر به دليل مشغول بودن به اعمال حج، و نه براى لذت و خواب، نتوانسته به منا بيايد چه؟ فرمود: «اين دو يكسان نيستند و من دوست ندارم كه اين فرد نيز به هنگام طلوع آفتاب در جايى غير از منا باشد».

سند روايت

از بررسى‌هاى قبلى مشخص شد كه طريق شيخ به حسين بن سعيد معتبر بود؛ تنها راوى موجود در ادامه طريق صفوان بن يحيى است كه از اجلّه و داراى توثيق است؛ لذا اين روايت از لحاظ سند صحيح است.