127
دلالت روايت
اين روايت به روشنى وجوب ذبح در منا را در ايام حج، مفروغ عنه مىشمارد و مىتواند خود نيز دليلى بر تعين ذبح در منا باشد.
ج) صحيحه دوم معاوية بن عمار
أَبُو عَلِيٍّ الْأَشْعَرِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى عَنْ مُعَاوِيَةَ
بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِي عَبْدِالله(ع) فِي رَجُلٍ نَسِيَ أَنْ يَذْبَحَ بِمِنى حَتَّى زَارَ الْبَيْتَ فَاشْتَرَى بِمَكَّةَ ثُمَّ ذَبَحَ قَالَ: «لَا بَأْسَ قَدْ أَجْزَأَ عَنْهُ»؛ 1
معاوية بن عمار از امام صادق(ع) درباره حكم مردى پرسيد كه فراموش كرد كه در منا قربانى كند تا اينكه به مكه آمد و در مكه قربانى خريد و قربانى كرد و امام فرمود: «مشكلى ندارد و از او كفايت مىكند».
توثيق رجال سند اين روايت نيز پيشتر گذشته است و روايت صحيحه است. مستدل، ظهور روايت را در جواز ذبح به مكه غير قابل انكار مىداند، 2 اما در مقابل حملهاى مختلفى براى اين نفى تعارض ميان روايات با روايات دال بر وجوب قربانى در منا وجود دارد؛ 3 از جمله:
1. ممكن است كه محل خريد در مكه و مكان ذبح در منا باشد، عطف با «ثم» شاهدى بر اين حمل است؛
2. حمل بر، قربانى غير واجب؛ زيرا تعبير «اجزاء» در احكام غير لزومى نيز بهكار مىرود؛
3. حمل برمورد نسيان ذبح و جهل حكم به آن، كه حكم ثانوى است و با حكم اولى تعين قربانى در منا تعارض ندارد. 4