125روايت بر جواز ذبح در مكه، مكابره است. ¹ مرحوم مقدس اردبيلى نيز به اين برداشت از روايت متمايل است. ²

در مقابل مرحوم محقق داماد با استناد به روايت اسحاق بن عمار - كه به تفصيل و روشنى، موضوع روايت را عمره مفرده دانسته - حمل روايت بر عمره مستحبه را متعين مى‌كند.

ب) موثقه اسحاق بن عمار

مُوسَى بْنُ الْقَاسِمِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُاللهِ بْنُ سِنَانٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ أَنَّ عَبَّاداً الْبَصْرِيَّ جَاءَ إِلَى أَبِي عَبْدِالله(ع) وَ قَدْ دَخَلَ مَكَّةَ بِعُمْرَةٍ مَبْتُولَةٍ وَ أَهْدَى هَدْياً، فَأَمَرَ بِهِ فَنُحِرَ فِي مَنْزِلِهِ بِمَكَّةَ، فَقَالَ لَهُ عَبَّادٌ نَحَرْتَ الْهَدْيَ فِي مَنْزِلِكَ وَ تَرَكْتَ أَنْ تَنْحَرَهُ بِفِنَاءِ الْكَعْبَةِ وَ أَنْتَ رَجُلٌ يُؤْخَذُ مِنْكَ فَقَالَ لَهُ: «أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ رَسُولَ الله(ص) نَحَرَ هَدْيَهُ بِمِنى فِي الْمَنْحَرِ وَ أَمَرَ النَّاسَ فَنَحَرُوا فِي مَنَازِلِهِمْ وَ كَانَ ذَلِكَ مُوَسَّعاً عَلَيْهِمْ فَكَذَلِكَ هُوَ مُوَسَّعٌ عَلَى مَنْ نَحَرَ الْهَدْيَ بِمَكَّةَ فِي مَنْزِلِهِ إِذَا كَانَ مُعْتَمِراً». ³

عباد بصرى نزد امام صادق(ع) - كه براى عمره مفرده به مكه آمده بودند و در منزلشان در مكه قربانى كرده بودند - آمد و به آن حضرت اعتراض كرد كه چرا قربانى كردن در نزد كعبه را ترك كردى؛ در حالى كه جايگاهى دارى كه ديگران از تو دين را فرا مى‌گيرند؟! امام فرمود: «مگر نمى‌دانى كه پيامبر(ص) قربانى خود را در قربانگاه منا قربانى كرد و به مردم دستور داد تا هركسى در منزل خود قربانى كند و اين در اختيار آنان بود. حكم قربانى در مكه براى عمره‌گذار نيز اين‌چنين است و مى‌تواند در منزل خود نيز قربانى كند».