96
پاسخ به سرخسى
كلام سرخسى از چند جنبه قابل بررسى است. وى در مرحله اول، علمش را برتعصبش برترى داده و ادعاى پوچ و تو خالى علماى اهلسنت را رد و اقرار كرده است كه محال است پيامبر(ص) بر خلاف آيات نازله سخنى گفته باشد. از كلام وى تقدير مىكنيم؛ زيرا كلام علمى و منطقى و متينى است.
البته سرخسى بدون اينكه با دليل ثابت كند فدك و زمينهاى اطراف مدينه وغيره، اموال وقفى بوده، به توجيه رفتار غير علمى ابوبكر پرداخته و يك جانبه قضاوت كرده است. وى چيزى را ادعا كرده كه خود ابوبكر نيز آن را ادعا نكرده است. هيچ كس شك ندارد كه ورثه، از ملك موقوفه ارث نمىبرد. اهلبيت(عليهم السلام)، عالمتر از آن بودند كه زمينى را بخواهند كه موقوفات پيامبر باشد. سيوطى؛ از بزرگان علماى اهل سنت، در تفسير در المنثور و ابنكثير نيز در تفسيرش مىگويد: بنابر دستور خداوند كه فرمود: (وَ آتِ ذَا الْقُرْبىٰ حَقَّهُ) (اسراء: 26)، پيامبر(ص) زمينهاى فدك را در زمان حياتش به فاطمه بخشيد؛ زيرا ملك خود پيامبر(ص) بود. خداوند در سوره حشر مى فرمايد:
(وَ مٰا أَفٰاءَ اللّٰهُ عَلىٰ رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمٰا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَ لاٰ رِكٰابٍ وَ لٰكِنَّ اللّٰهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلىٰ مَنْ يَشٰاءُ وَ اللّٰهُ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ) (حشر: 6)
و آنچه خدا از آنان [يهود] به رسولش باز گردانده [و بخشيده] چيزى است كه شما براى به دست آوردن آن [زحمتى نكشيديد] نه اسبى تاختيد و نه شترى، ولى خداوند رسولان خود را بر هر كس بخواهد، مسلط مىسازد و خدا بر هر چيز تواناست.
خداوند به رسولش زمينهاى بنى نضير را بخشيد. چون مسلمانان، منطقه بنى نضير را با جنگ به دست نياورده بودند، بنابراين، مسلمانان شريك آن اموال نبودند. 1
چگونه سرخسى مىگويد: ابوبكر به فاطمه(س) گفت: «دو شاهد آوردى؛ يكى زن